زيبا اگه موج صدات ،بلرزه،رنگ غم بشه

                                               از اون طراوت چشات اگه يه  ذره  كم بشه

                                                چيكار مي تونم بكنم ، جز اينكه  آرزو  كنم

                                                تمام غصه هاي تو ، فقط  ما ل خودم بشه

       بيا حوالي يك گل ز عشق خانه بسازيم

                براي غربت گنجشك آشيانه  بسازيم

                 بيا سپيده كه آمد صدا كنيم خدا را

               و تا افق برسانيم دست سبز دعا را     

     نمی خواستم مثل اشکاش یه روز از چشاش بیفتم

                        ندونستم زیر پاهاش سنگ بی قیمت و مفتم

                           آرزوم بود با وجودم مثل روحم آشنا شه

                             واسه فریاد غرورم بال پرواز صدا شه

                     چی شده اون همه احساس این هرگز نمی دونم

                                       دیگه بسم شکستن

                                      نمیخوام عاشق بمونم  

 ميروي تا با نبودن عشق را پر پر کنی

 چه خوب ميشد آه بکشيم براي درد آدمها

هر چي عشق توي دنيا من مي خواستم مال ماشه

اما تو هيچ وقت نذاشتي بين مون غصه نباشه

كنار هر قطره ي اشكم هزار خاطره دفن

اينقدر خاطره داري كه گويي قدر يك قرن

گلو مي سوزه از عشقت ,عشقي كه مثل زهره

ولي بي عشق تو هر دم خنده با لبهاي من قهره

درست با مني اما به اين بودن نيازارم

تو كه حتي با چشماتم نميگي اه دوست دارم

اگه گفتي دوست دارم فقط بازي لبهات بود

مگر نه رنگ خود خواهي نشست توي چشمات بود

هر چي عشق توي دنيا من مي خواستم مال ماشه

اما تو هيچ وقت نذاشتي بين مون غصه نباشه

فكر مي كردم با يك بوسه با تو هم خونه مي مونم

نمي دونستم نميشه آخه بي تو نمي تونم

گله ميكنم من ازتو ,ازتو كه اين همه بي رحمي

هزار بار مردم از عشقت تو كه هيچ وقت نمي فهمي

گله ميكنم من ازتو ,ازتو كه اين همه بي رحمي

هزار بار مردم از عشقت تو كه هيچ وقت نمي فهمي

چشام هم زاده اشك و خون دلم همسايه ي آه

زمونه گرگ و عشق تو شبيه مكر روباه

شدم چوپانه ساده لوح كناره گله ي احساس

چه رسمي داره اين گله سر چنگال گرگ دواس

تو اينقدر خواستني هستي كه اين گله نمي فهمه

اگر لبخند به لب داري دلت از سنگ و بي رحمه

ببخش خوبم اگه اين عشق حيله ي تو رو روكرد

نفرين به دل ساده كه به چنگال تو خون كرد

                      زيبا اگه موج صدات ،بلرزه،رنگ غم بشه

                                               از اون طراوت چشات اگه يه  ذره  كم بشه 

                                                چيكار مي تونم بكنم ، جز اينكه  آرزو  كنم

                                                تمام غصه هاي تو ، فقط  ما ل خودم بشه

***عشق***

زندگی...

            زندگی تکراریست 

                   خنده ها تکراریست، گریه ها تکراریست

                  من در این تکرارها مانده در بهت و سکوت 

 همه جا غرق سکوت

               کوچه ها رو به غروب همه جا تاریک است

سلام...

                                سلام تنها بهونه واسه زندگی

من / عشق

پاك                  يعني

سرزمين                      لحظه

يعني                                 بيداد

عشق                                     من

باختن                                                            عشق

جان                                                                          يعني

زندگي                                                                               ليلي و

قمار                                                                                  مجنون

در                    عشق يعني ...      شدن

ساختن                                                                                 عشق

دل                                                                                       يعني

كلبه                                                                           وامق و

يعني                                                                      عذرا

عشق                                                              شدن

من                                     عشق

فرداي                                يعني

كودك                          مسجد

يعني               الاقصي

عشق /  من

عشق                                       آميختن                                           افروختن

يعني                              به هم        عشق                             سوختن

چشمهاي                      يكجا                    يعني                        كردن

پر ز                 و غم                            دردهاي             گريه

خون/ درد                                                    بيشمار

عشق                                     من

يعني                             الاسرار

كلبه                    مخزن

اسرار     يعني      

وعشــــــــــــــــــــــــــــــــــق يعنی تو

زندگی...

           زندگي...!

  زندگي يک آرزوي دور نيست؛ 
                                    زندگي يک جست و جوي کور نيست
  زيستن در پيله پروانه چيست؟
                                            زندگي کن ؛ زندگي افسانه نيست
  گوش کن ! دريا صدايت ميزند؛
                                             هرچه ناپيدا صدايت ميزند
  جنگل خاموش ميداند تو را؛ 
                                             با صدايي سبز ميخواند تو را
  زير باران آتشي در جان توست؛
                                            قمري تنها پي دستان توست
  پيله پروانه از دنيا جداست؛ 
                                        زندگي يک مقصد بي انتهاست
  هيچ جايي انتهاي راه نيست؛ 
                                        اين تمامش ماجراي زندگيست..

عشق من بگو...

بگو آیا به یاد من دمی سر می کنی یا نه

تو هم یادی زپرواز کبوتر می کنی یا نه

دل من تشنه و خواهان یک جرعه نگاه توست

مرا در شهر چشمانت شناور می کنی یا نه

هزاران بار گفتم دوستت دارم عزیز دل

بگو احساس قلبم را تو باور می کنی یا نه

تمام شعر های سبز نارنجی برای توست

غزلهای مرا آیا تو از بر می کنی یا نه

دمی غافل نبودم از خیال خاطرت اری

تو هم آیا به یاد من دمی سر می کنی یا نه

نوشتم نام زیبای تو را بر صفحه قلبم

تو آیا اسم من را ثبت دفتر می کنی یا نه

و حرف آخر من این که شبهای سیاهم را

به مهتاب نگاه خود منور می کنی یا نه

توگفتي نه توگفتي نه

عاشق

آيا مي داني بي توعالم برايم پوچ و بي معني است  

فقط عشق...

 فقط عشق

با سکوت زیرکانه منو فریاد زدی

با چشات دوست دارم رو تو گوشم داد زدی

با نگاه عاشقت مست مستم کردی

به می و جام و سبو باده پرستم کردی

الهی الهی تا نفس تو سینه هست

بمونی برای من